Zespół pałacowy wpisany do rejestru zabytków pod nr. A-343

Pałac w Stoku Lackim został zaprojektowany w stylu neorenesansowym przez Bolesława Podczaszyńskiego. Wzniesiony został w roku 1875 przez Józefa Joachima Wyszomirskiego, właściciela majątku Pruszyn. Pałac wybudowano częściowo na sklepionych krzyżowo piwnicach pozostałych po istniejącym poprzednio w tym miejscu drewnianym dworze, należącym w I połowie XIX  wieku do Roztworowskich. Z tego okresu pochodzi też zabytkowy park, którego pierwotna powierzchnia wynosiła 4 hektary. Pałac wzniesiono na planie wydłużonego prostokąta z wysuniętym portykiem dźwigającym taras. Elewacje krótszych boków wzbogacono o wykusze i tympanony.

Po śmierci hrabiego Józefa Wyszomirskiego majątek został zlicytowany, do czego doprowadziły długi oraz niezgoda wśród spadkobierców. Pałac nabył hrabia Brzozowski, doprowadzając wnętrze budynku do porządku, a ziemię o powierzchni około 700 hektarów rozprzedano chłopom.

Zespół pałacowo-parkowy zmieniając właścicieli, ulegał postępującej dewastacji, co spowodowało przejęcie go przez siedlecki magistrat. Odtąd budynek pałacu służył celom publicznym. W czasie I wojny światowej mieścił się tu m.in. Szpital Zakaźny (1919-1920), następnie Dom Starców (1927-1928). Po II wojnie światowej mieściła się tu Szkoła Podstawowa (1945‑1950), a następnie Państwowy Dom Dziecka.

Obecnie znajduje się tutaj Ośrodek Szkolno- Wychowawczy prowadzony przez powiat siedlecki.