Podstawa prawna: Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego /Dz. U. Nr 141, poz. 1176/

Nowa Ustawa zmienia relacje na linii sprzedawca - kupujący. Zlikwidowano pojęcie rękojmi za wady - instytucji prawa cywilnego. Teraz rękojmia została zastąpiona przez nowe pojęcie "zgodności towaru z umową". Sprzedawca odpowiada przed klientem, jeśli towar nie może być wykorzystany "do celu, do jakiego jest zwykle używany" oraz gdy jego właściwości nie odpowiadają "tym, jakim powinien się cechować towar tego rodzaju".

Większość dokonywanych zakupów odbywa się w ramach sprzedaży konsumenckiej, tzn. że rzecz nabywa osoba fizyczna w celu nie związanym z działalnością zawodową lub gospodarczą. Gdy zakupiony towar ma wadę, konsumentowi przysługuje prawo jego reklamacji. Na zgłoszenie reklamacji klient ma 2 miesiące od momentu wykrycia wady. Sprzedawca ponosi odpowiedzialność, gdy występuje "niezgodność towaru konsumpcyjnego z umową" w chwili jego wydania. Sprzedawca, który ma obowiązek rozpatrzenia reklamacji /nie może odsyłać klienta do producenta czy hurtownika/, powinien w ciągu 14 dni ustosunkować się do żądań konsumenta. Chociaż z ustawy jasno nie wynika w jakim terminie powinna być rozpatrzona reklamacja, to zdaniem rzeczników konsumentów, jeśli sprzedawca uzna zasadność reklamacji, powinien natychmiast spełnić żądania klienta, czyli w ciągu 14 dni - w przypadku naprawy, lub w ciągu 7 dni - gdy towar jest wymieniany na nowy.

Klienci, reklamując wadliwy towar, nie mogą od razu domagać się zwrotu pieniędzy. W pierwszej kolejności przysługuje nieodpłatna naprawa towaru lub wymiana go na nowy. O wyborze tych możliwości decyduje konsument, a nie sprzedawca. Obniżenia ceny albo zwrotu pieniędzy można żądać dopiero wtedy, gdy naprawa lub wymiana towaru są niemożliwe albo wymagają nadmiernych kosztów.

Zakupioną w sklepach żywność też można reklamować u sprzedawcy. Trzeba to zrobić w określonym terminie, czyli jak najszybciej po stwierdzeniu, że coś jest nie tak. Nie zależy to jednak tylko i wyłącznie od uznania konsumenta. Z reklamacją jedzenia paczkowanego trzeba przyjść do sklepu przed upływem terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, ale nie później niż 3 dni po otwarciu opakowania. Zastrzeżenia do żywności sprzedawanej luzem należy zgłosić w ciągu 3 dni od zakupu. Dowodem zakupu jest paragon z kasy fiskalnej.

Podczas reklamowania usługi można napotkać masę kłopotów. W niektórych sytuacjach udowodnienie źle wykonanej pracy rzemieślnika może okazać się niemożliwe. Czasami wystarczy powołać rzeczoznawcę, który oceni czy usługę wykonano prawidłowo.
W najgorszym przypadku pozostaje przekonanie sądu, że oczekiwania konsumenta były inne. Przy reklamacji usług przydatna jest bardzo dokładna umowa na piśmie, zwykle jednak spisuje się ją, gdy zapłata ma wynieść więcej niż 2 tys. zł.